Waarom artsen Nederlands spreken

nov 07

Toen ik in de afgelopen week een kamer op mijn werk binnen liep trof ik twee ICT managers. “Kijk uit, als Bram binnen komt mogen we geen Engels praten”, zeiden ze tegen elkaar. Het was natuurlijk als goedmoedige plagerij bedoeld, maar er zat tegelijk een serieuze ondertoon in. Want inderdaad, als ik praat met mensen uit de ICT-sector dan vraag ik nogal eens: zou je dat ook in het Nederlands kunnen vertellen? Dat kan meestal best, want voor woorden als “business”, “roadmap”, “legacy” zijn prima Nederlandse equivalenten te bedenken. Mij gaat het niet om het Engels zelf, maar om de ICT-vaktaal, die overigens vrijwel uitsluitend uit Engelse woorden bestaat. Je zou zeggen dat dit veroorzaakt wordt doordat het vakgebied nog jong is, maar het tegendeel is waar. Vaktaal neemt alleen maar toe, zeker in de ICT-sector.

Met de ICT-managers kreeg ik een leuk gesprek over dit onderwerp. Want hoe erg is het eigenlijk wanneer we Engelse woorden gebruiken? Leert niet iedereen Engels? En is niet meer dan de helft van de studies tegenwoordig Engelstalig? Zou een internationaal spraakgebruik niet juist helpen? En zou dus niet de oplossing zijn dat de ICT-leken zich aanpassen?

Allemaal prima vragen, maar toch ga ik er niet in mee. Laten we eens een vergelijk maken met de medische wereld. Er was een tijd dat artsen vooral Latijn spraken. Onder elkaar, maar ook wanneer zij in gesprek waren met patiënten. Dat accepteren we niet meer, we verwachten dat artsen gewoon begrijpelijk Nederlands spreken. Dat doen ze inmiddels, in ieder geval veel meer dan vroeger. Want wij willen begrijpen waar het om gaat, het gaat immers over ons lijf en onze gezondheid. Daarover willen we mee kunnen praten zonder dat we Latijn leren en medische handboeken bestuderen.

Ik zie een parallel met hoe het gaat in bedrijven. Directies nemen besluiten over allerlei, vaak complexe onderwerpen. Dat is hun vak en meestal gaat hen dat prima af. Behalve bij ICT-onderwerpen. Die worden vermeden of overgelaten aan de ICT mensen. Directies spreken dat niet altijd uit, maar ik vermoed dat zij zich op dit gebied niet voldoende competent voelen. Het gebruik van vaktaal door de ICT-mensen draagt daaraan bij en werkt vervreemdend. Met ernstige gevolgen. Ik denk wel eens dat ICT-projecten mislukken omdat we de beslissingen overlaten aan ICT-ers. Nee, niet omdat zij incompetent zijn. Maar de beslissing ligt op de verkeerde plek. Evengoed als uiteindelijk de arts niet beslist over een behandeling, maar de patiënt.

En daarom moeten ICT-ers Nederlands spreken.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *