ICT is iets voor vrouwen

mrt 12

Mijn vorige column werd goed gelezen. Via Facebook, Linkedln en Twitter veelvuldig gedeeld. Wie daaraan bijdroeg: hartelijk dank daarvoor. De reden van het delen was dat de column in ICT-kringen tot ophef leidde. “Verbijsterend”, was de opmerking van één van de lezers.

De column ging over mislukte ICT-projecten. Daar valt veel over te zeggen. De boodschap was dat managers en directies beslissingen over ICT-investeringen veelal overlaten aan ICT-specialisten. Ze vinden ICT al snel te moeilijk. ICT-ers spinnen daar garen bij, ze leveren onbegrijpelijke voorstellen aan directies, over risicovolle ICT-investeringen. Gevolg is dat projecten mislukken of in ieder geval veel meer tijd en geld kosten dan geraamd. Ik vergeleek deze ICT-ers met keizers zonder kleren; niemand durft te zeggen dat hij het niet begrijpt, niemand stopt deze keizers. Mijn oproep was: neem alleen maar een ICT-beslissing als je die begrijpt. Als daardoor minder ICT-projecten gestart worden dan is dat goed nieuws.

De reactie van de ICT-ers was: dat kan niet waar zijn! Minder projecten, no way! Stel liever een nog slimmere ICT-adviseur aan, dan zal deze de directies wel vertellen was ze moeten doen.

Nu moet ik iets bekennen. Ik heb de oplossing niet zelf bedacht, maar overgenomen van Halla Tómasdóttir, de vrouwelijke oprichter van de IJslandse bank Audor. Toen de bankencrisis uitbrak gingen drie van de belangrijkste IJslandse banken failliet. De gevolgen kennen we. De bank Audor ging niet failliet. In een Tedtalk (die overigens gaat over vrouwelijk leiderschap) vertelt Halla wat haar geheim is. Eén van de dingen die mij raakten was dat zij zei: “We will not invest in things we don’t understand”. En daarom heeft deze bank zich nooit bemoeid met ingewikkelde financiële producten, met onbegrijpelijke constructies waardoor al die andere banken onderuit gingen. Want Halla en haar (ook vrouwelijke) medebestuurder snapten het niet en daarom deden ze er niet aan mee.
Ik dacht: zou dat ook niet voor ICT-investeringen opgaan? Dat we beslissingen nemen over ingewikkelde projecten waarvan we de essentie niet begrijpen? Projecten waarvan de deskundigen ons bezweren dat het allemaal klopt en dat we toch vooral op hun deskundigheid moeten vertrouwen.

Nu bedenk ik mij nog iets. Halla Tómasdóttir ziet een oorzaak in te veel mannelijk leiderschap. Te veel testosteron, te veel ego. De mensen die zich stoorden aan mijn column waren allemaal mannen. Misschien moeten we in het vervolg alleen maar vrouwelijke ICT-managers benoemen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *