In memoriam

aug 28

Zij was de vrouw die, zonder dat ze het wist, een merkwaardige gebeurtenis veroorzaakte. Een collega kwam mijn kamer in, keek om zich heen en sloot de deur. “Hoe is het eigenlijk, een vrouw als leidinggevende?” Ik had een moment nodig om de vraag te begrijpen en ergens begreep ik hem wel; we werkten in een typische mannenorganisatie. Maar tot hij die vraag stelde was ik mij er niet van bewust dat een vrouwelijke leidinggevende een issue zou kunnen zijn.

Zij was de vrouw die een collega manager over de gang deed huppelen. Het was zijn eerste managementfunctie en hij was daar erg onzeker over. Wat niet hielp is dat zijn afdeling werd geteisterd door technische en personele problemen. Maar zij wist dat hij het kon. Het mooie is dat zij dat gevoel kon overdragen. Na ieder gesprek wist ook hijzelf dat hij het kon.

Zij was de vrouw die mij openlijk vertelde over haar managementtrucjes. “Als iemand mijn kamer binnenkomt en ik heb geen zin in een gesprek ga ik altijd staan”, vertrouwde zei mij toe. Dat had ze natuurlijk beter niet kunnen zeggen, want ze deed dit soms ook als ík binnenkwam. Vanaf haar bekentenis wist ik wat ik te doen had als zij ging staan; ik ging heerlijk zitten. Het duurde even voor ze het doorhad en ze was er sportief over.

Zij was de vrouw van het meest bizarre afscheid dat ik ooit meemaakte. Ze kwam namelijk niet opdagen. Na een uur hielden de band en de mensen die stukjes hadden voorbereid de moed er nog dapper in. Na twee uur werd dit een soort verkrampte positieve wanhoop. Toen ze na ruim drie uur eindelijk kwam opdagen waren de meeste mensen al weg, en hadden zij de goede sfeer met zich meegenomen. Ze was zo hard blijven doorwerken dat ze haar eigen afscheid was vergeten.

We gingen onze eigen weg en hadden geen contact meer. Zo af en toe zag ik haar naam langskomen, in de krant en andere berichten. Vorige maand dacht ik nog, zal ik haar eens bellen om bij te praten? Maar in diezelfde krant las ik dit weekend dat ze op zestigjarige leeftijd is overleden.

Misschien had mijn collega een betere vraag kunnen stellen: “Hoe is dat eigenlijk, Karin van Willigen als leidinggevende?”

Ik kan je vertellen, dat was helemaal prima.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *