Zelfkastijding op Facebook

aug 12

Nadat ik slechte ervaringen opdeed op Facebook koos ik voor een eenvoudige oplossing: ik verliet Facebook. Facebook heeft inmiddels een bijzonder bedenkelijke reputatie: een organisatie die zwaktes van mensen uitbuit. Dat laatste merkte ik ook bij het beëindigingen van mijn account: op allerlei manieren probeert Facebook om je dat niet te laten doen, of om je je account weer te laten ‘activeren’. Mijn verwachting was dat ik Facebook erg zou missen. Het tegendeel is waar. Mijn besluit om van Facebook af te gaan heb ik inmiddels in het rijtje van ‘Beste besluiten die ik nam’ gezet (van ING overstappen naar Triodos staat ook in dat rijtje).

Het is om die reden dat ik er geen idee van had dat er op Facebook ook reacties waren geplaatst over mijn boek. Wel had ik begrepen dat een interview dat ik daarover had gegeven ook veelvuldig op Facebook werd gedeeld. Op LinkedIn, waar ik wél actief ben, kreeg ik veel positieve reacties op dat interview. Een vriend van mij vertelde mij laatst schoorvoetend dat hij op Facebook negatievere berichten zag. Het feit dat ik anders tegen mijn werk ging aankijken toen ik er met een kind in verzeild raakte riep, zo vertelde hij me, smaakvolle reacties op als “Net goed, dik verdiend”, en “Boontje komt om zijn loontje.” Mij mag je alles toewensen, maar mijn kind ook?

Ik realiseer me dat veel reacties op Facebook (wie de schoen past trekke hem aan) ondoordacht, impulsief, stupide en nietszeggend zijn en meer zeggen over de afzender dan de geadresseerde. Maar toch raakte het me.

Kortgeleden sprak ik uitgebreid met iemand die je als ‘bekend persoon’ zou kunnen zien. Hij gaf me zijn telefoon om mij reacties te laten lezen op één van zijn berichten. In de reacties zat wel iets van creativiteit: er waren vele manieren waarop deze persoon dood werd gewenst. “Waarom wil je dit überhaupt zien?”, vroeg ik hem. Hij had er geen antwoord op, maar het is ook hier dat Sociale Media zwakheden uitbuiten: je wilt zien wat iets oproept, daarop is alles ingericht.

Facebook deugt niet en zal nooit gaan deugen. Ik heb ook vraagtekens bij andere Sociale Media. Is het hele verschijnsel van ‘Influencers’ – en de manier waarop organisaties daar achteraan rennen – niet een andere uiting van het uitbuiten zwaktes: de angst om iets te missen? FOMO – Fear Of Missing Out -, dat het precies het gewenste product van deze platforms.

Ik kan uit ervaring zeggen,

Je mist niets.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *